روزنگار یک عاشقانه

گاهی بخاطر کسی که به عشقش نفس میکشی مجبوری گورت را با دستهای خودت بکنی.... و فقط بمیری.... با درد و عذابی بی پایان در روح و جسمت.... فقط بیصدا بمیری.... که مبادا صدای هق هق گریه هایت را عزیزتر از جانت بشنود...

رفتنم درد داشت.... ولی بدتر از اون سکوت تو منو کشت. کاش یک کلام میگفتی....نرو کاش حال منو میفهمیدی.... ولی انگار تو بیشتر از من اطمینان داشتی که راهی نیست....